Espainia oso katolikoa dela esan da beti. Metodo pedagogiko tradizionala gurutzean eta zigorrean oinarrituta izan zen orain duela gutxi arte. Eskoletan gurutzea zegoen, pasilloetatik apaizak, fraideak edo mojak ibiltzen ziren eta klasean otoitz egitea derrigorrezkoa. 39 urteko diktadura nazionalkatoliko baten ondoren estatua 'demokratizatu' egin zen eta gure lagun europarren modura laizismoaz hitz egiten hasi ginen.Gizartea eraldatzeko prozesua oso motela da, elizari eskoletan duen boterea kentzea oso zaila baita jendeak barneratzea ikasgela baten eta eliza baten arteko aldea.

Askotan klasekideekin laizismoaz hitz egitean 'Espainiako kontua duk hori' erantzun digute, Euskal Herrian oso progresistak garela eta gure eskoletan erlijioa ikastea aukerazkoa izatearekin asebete zeuden. 16 urterekin ikasle mugimendu baten kanpaina batean Mickey Mouse gurutziltzatuak jarri genituen klaseetan, eskola publiko batean klase batzuetan kristoari begira ikasi behar genuelako. Nahiz eta fotokopia ebaki batzuk baino ez ziren, institututik kanporatuak izan ginen pare bat ikasle, askatasun erlijiosoaren kontra egiteagatik. Borroka instituzionaleko aste baten ondoren institutuan berriz onartuak izan ginen eta burumakur erlijioko irakasleari barkamenak eman behar izan genizkion, nahiz eta gure Mickey Mouse-ak haren kristoa bezain errespetagarriak iruditu.

 Orduan konturatu ginen zelako aurkariaren kontra ari ginen. Larunbat goizetan Eitb-n marrazki bizidunen ondoren mezak jartzen zituen estatuak, unibertsitate kurtsoak meza batekin hasten dituen estatua, Erlijio ikasgaia eskaintzen zuen estatua, laikoa ez zen eta izan nahi ez zuen estatua. ¿Baina nola borroka dezakegu eskola eta eliza banandua nahi dugunok? Ikonoklasia erlijioso tradizio handiko herrialde honetan laizismoa eta antiklerikalismoa nahasten dira, gurutzeak eskolatik at nahi izatea eliza bat erretzearekin elkartzen dira eta haien erlijio askatasunaren kontra goazela atxikitzen zaigu.